Een compleet ander paard

We zijn nu bijna twee weken verder en hebben een compleet ander paard. Met aandacht voor de mens, zoals je van een Andalusier zou verwachten. En er is rust in het paard, van waaruit Nelly steeds meer aan het werk kan.

Bewegingsruimte

Voor mij weer het bewijs hoe essentieel bewegingsruimte, genoeg te eten en een kudde zijn voor een paard. Jalea trekt nog regelmatig sprintjes door de wei, maar die zijn vrolijk en niet gestresst. Haar al zeer uitgesproken beweging krijgt nu meer souplesse, wat de verwachting voor haar toekomst nog verder aanwakkert.

Honing

Inmiddels is er contact geweest met de fokker. Het blijkt dat Jalea is verkocht toen zij 7 maanden was, en dat ze daarna mogelijk als fokmerrie is gebruikt. De fokker weet niet meer wie de nieuwe eigenaar was, dus dat wordt moeilijk te achterhalen.

En nu weten we dan eindelijk wat Jalea echt betekent. Niks flamenco, niks drilpudding: ze is genoemd naar Jalea real, 'koninginnehoning', omdat ze bij haar geboorte een honingachtige kleur had. 

Me Spanish, do not speak Icelandic

Tussen de koninklijke Spaanse en de down to earth IJslanders botert het nog niet zo. Steynndís heeft een week bij Jalea in het weiland gestaan maar zij voelde zich helemaal niet op haar gemak bij die Spaanse energie en vermeed Jalea. Glaesir erbij is ook geen succes: hij jaagt de grotere Spanjaard alle hoeken van de wei in en dat is nogal spannend, gezien de eerdere ervaringen met Jalea's springtalent en onze lage omheining. Nog los van de miscommunicatie verschilt de voerbehoefte enorm: Jalea komt nauwelijks aan als ze de hele dag eet, terwijl de IJslanders al uitdijen als ze alleen naar het gras kijken. 

Huh?

Uiteindelijk lopen de IJslanders in hun paddock paradise om het grasweiland van Jalea heen. Er is voldoende interactie over de draad en Jalea ziet er tevreden uit, dus voorlopig laten we het maar zo. De IJslanders kijken wel regelmatig verbaasd op: 'Huh? Hoe kom jij nou op het gras? En waarom wij niet?'.  

Maagzweer

Hoe zwaar dit paard het heeft gehad blijkt als we een aanzet zien tot luchtzuigen op de waterbak. Jalea heeft minstens drie weken veel te weinig ruwvoer gehad, een erg stressvolle reis en nog extra stress doordat ze plotseling fulltime op stal stond: alle ingrediënten voor een maagzweer. En een maagzweer leidt tot luchtzuigen, is inmiddels bekend. Misschien verklaart dit zelfs haar vreemde veulengedrag bij de Fries?

Ze krijgt nu ruwvoer naar behoefte en we geven haar druppels voor haar maag. Veel stress heeft ze niet meer, dus dit probleem zal waarschijnlijk snel oplossen. 

Samenwerking

Deze eerste weken mag Jalea vooral weer paard zijn. Daarbij doet Nelly wat licht werk: aandachtsoefeningen, die nu veel harmonischer gaan. Een zadeldekje op, hangen over de rug. De eerste stappen van het werk aan de hand. Alles gericht op samenwerking en vertrouwen. 

Volgen in plaats van wegjagen

Wat mij aanspreekt is dat Nelly het paard niet wegjaagt (oftewel in een roundpen rondjes laat rennen), maar juist werkt aan het volgen en synchronisatie. Daarbij maakt zij het steeds comfortabel als Jalea haar aandacht op Nelly richt, en oncomfortabel als ze zich met andere dingen bezig houdt. Dit motiveert het paard om samen te werken. En uiteindelijk longeert Nelly ook, maar zonder touw en zonder omheining. Gewoon los in het bos als dat zo uitkomt :-). 

Op de video wat beelden van een compleet ander paard.